Euphorbium – cudowny lek na katar, czy bujda na resorach

Euphorbium – cudowny lek na katar, czy bujda na resorach

Zacznijmy od przeanalizowania składu Euphorbium…

Skład: 

Substancjami czynnymi w 100 g roztworu Euphorbium S aerozol do nosa są:

  • 1 g Euphorbium D4 – wilczomlecz
  • 1 g Pulsatilla pratensis D4  – sasanka łąkowa
  • 1 g Luffa operculata D4 – Trukwa pokrywkowata
  • 1 g Hydrargyrum biiodatum D12 – Jodek rtęci !? – przeczytajcie PONIŻEJ!
  • 1 g Argentum nitricum D10 – Azotan srebra

Pozostałe składniki to: BUFOR FOSFORANOWY: sodu diwodorofosforan dwuwodny, disodu fosforan dwuwodny, chlorek benzalkoniowy,  chlorek sodu, woda oczyszczona.

 

Ale po kolei: 

Wilczomlecz żywiconośny (Euphorbium resinifera) oraz sasanka łąkowa (Pulsatilla pratensis) wykazują:
-> działanie przeciwwirusowe przeciwko wirusom RSV i HSV-1
-> minimalne działanie przeciwko wirusowi grypy A i HRV.

Euphorbium wykazuje istotne działanie przeciwwirusowe przeciwko wirusom RSV i HSV-1. Przy rozcieńczeniu 1:8 redukują ilość wirusów:
– o 42% w przypadku RSV
– o 40% w przypadku HSV-1
Euphorbium nie wykazywał jednak znaczących działań przeciwwirusowych przeciw wirusowi grypy A i HRV hamując replikacje wirusa grypy A = 17%, a HRV = 6%. KOMENTARZ: Substancje te wykazują interesujące i udowodnione działanie przeciwwirusowe, nie tak silne jak klasyczne leki przeciwwirusowe, ale są w pełni naturalne – tutaj PLUS dla Euphorbium. 


Trukwa pokrywkowata (Luffa operculata)
-> ma działanie rozluźniające wydzielinę w nosie
-> nie jest obojętna dla śródbłonka. Trukwa pokrywkowata powoduje obfite wydzielanie śluzu, uwadnia gęstą wydzielinę i w ten sposób łagodzi objawy nieżytu nosa. Może jednak powodować podrażnienie, krwawienie z nosa lub nawet anosmię (utratę czucia zapachu). Pod wpływem trukwy może dojść do utraty rzęsek i obrzęku międzykomórkowego. Na podstawie badań histologicznych można wywnioskować, że dochodzi do zerwania ciasnych połączeń międzykomórkowych, a w konsekwencji do wzrostu przepuszczalności nabłonka.KOMENTARZ: W razie gęstego kataru można pokusić się o zastosowanie preparatu z trukwą, ale dłuższe stosowanie zdecydowanie odpada.


Hydrargyrum biiodatum D12 – jodek rtęci !? 

⚠️ To śmiertelnie niebezpieczna substancja, a w leku innym niż homeopatycznym zniszczyłby nerki i układ nerwowy. Na szczęście Euphorbium to lek homeopatyczny, a pierwotna nalewka jest rozcieńczona w potencji D12, czyli BILION razy!

Jej zawartość w całym opakowaniu 20 ml Euphorbium to zaledwie 0.0000000000002 g

W takim stężeniu rtęć raczej nam nie zaszkodzi. W produkcji Euphorbium stosowana jako konserwant ma działanie antybakteryjne. 

KOMENTARZ: Pomimo, że jodek rtęci to bardzo niebezpieczna substancja – na szczęście jest rozcieńczony aż BILION razy, a ryzyko że nam zaszkodzi jest POMIJALNE. Więcej rtęci znajdziemy choćby w rybach niż w tym preparacie.


Argentum nitricum – Azotan srebra

    • Działanie bakteriobójcze i przyżegające, czyli zmniejszające ukrwienie

W medycynie azotan srebra stosowany jest jako środek antyseptyczny (czyli przeciwbakteryjny) wykorzystywany m.in. podczas zabiegu Credego, lapisowania zębów, a także w zabiegach kauteryzacji/przyżegania.

Dla przypomnienia:
Zabieg Credego – Od razu po urodzeniu noworodek ma zakrapiane oczka 1% roztworem azotanu srebra – to profilaktyka rzeżączkowego zapalenia spojówek. Ten zabieg został wprowadzony już w 1880 roku przez samego Carla Credego i jest wykonywany do dzisiaj u wszystkich noworodków urodzonych siłami natury. 

Lapisowanie zębów – gdy mleczne ząbki są mocno zniszczone przez próchnicę i nie da się założyć wypełnienia można nanieść na ich powierzchnię 40% roztworu azotanu srebra. Z roztworu azotanu srebra wytrąca się srebro, które ma silne działanie bakteriobójcze i ząbków nie trzeba usuwać.

Przyżeganie, kauteryzacja – to zabieg wykonywany najczęściej w otolaryngologii z powodu nawracających krwawień z nosa. Polega on na punktowym nakładaniu waty nasączonej roztworem azotanu srebra na poszerzone, krwawiące naczynia krwionośne. 

KOMENTARZ: Azotan srebra jest używany od dawna. Stosowany we właściwy sposób – m.in. nie nanoszony w dużych ilościach na przegrodę nosa (patrz. jak stosować) – jest skuteczny i bezpieczny. Jego główne zalety to działanie przeciwbakteryjne oraz przeciwobrzękowe. 

 

Pozostałe składniki to: BUFOR FOSFORANOWY: sodu diwodorofosforan dwuwodny, disodu fosforan dwuwodny, chlorek benzalkoniowy,  chlorek sodu, woda oczyszczona.

 


 

Kiedy przyda się Euphorbium?

Euphorbium można zastosować jako leczenie wspomagające nieżytu nosa. Może zmniejszać uczucie niedrożnego nosa, intensywność kataru i kichania. 

 

UWAGA: 

Nie stosować poniżej 2 roku życia!* – ze względu na brak danych.
*Poniżej 6 roku życia Euphorbium może być stosowany tylko po konsultacji z lekarzem.

Inne istotne uwagi: 

    • ZABURZENIA TARCZYCY – tutaj chodzi przede wszystkim o zawartość jodku w Euphorbium –  i jego potencjalny niekorzystny wpływ w nadczynności tarczycy. Jeśli Twoje dziecko cierpi na chorobę tarczycy możesz zastosować Euphorbium tylko po konsultacji z lekarzem
    • ASTMA – w bardzo rzadkich przypadkach u dzieci chorujących na astmę może wystąpić skurcz oskrzeli. Należy zastosować szczególną ostrożność
    • CIĄŻA i KARMIENIE PIERSIĄ – nie zaleca się stosowania leku ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa.
    • NADWRAŻLIWOŚĆ na którąkolwiek substancję w składzie leku.

 

Dawkowanie

Dzieci od 2 do 6 roku życia zgodnie z zaleceniami lekarza
Dzieci od 6 do 12 roku życia 1-2 dawki do każdej dziurki nosa 3-4 x dziennie. 
Dorośli i dzieci powyżej 12 roku życia 1-2 dawki do każdej dziurki nosa 3-5 x dziennie.
    • nie przekraczaj zalecanej dawki
    • zmniejsz dawkę po uzyskaniu poprawy

Jak długo można stosować Euphorbium?
Maksymalnie 5 dni – dłużej można stosować po konsultacji z lekarzem. Chodzi tu o to, aby lekarz dokładnie zdiagnozował przyczynę kataru i ewentualnie zlecił inne preparaty. Lekarz ogląda również wnętrze nosa i ocenia m.in. ryzyko krwawienia i podrażnienia śluzówki przy dłuższym stosowaniu. 

 

Przed pierwszym użyciem:

    1. Usuń pomarańczowy pierścień zabezpieczający
    2. Zdejmij nakładkę ochronną
    3. Kilkakrotnie naciśnij pompkę, aż lek zacznie się właściwie rozpylać
    4. Teraz możesz użyć leku – zobacz niżej jak najlepiej aplikować leki donosowe
    5. Nałóż ponownie nakładkę ochronną 

 

Sposób zakraplania nosa – dotyczy to większości preparatów donosowych:

UWAGA: Nie psikamy na przegrodę! Po włożeniu aplikatora do dziurki nosa kierujemy go w stronę ucha dziecka po tej same stronie. W taki sposób lek bardzo ładnie rozprowadza się po całej jamie nosowej nie zostając tylko w jego przedniej części, przedsionku nosa.

 

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE:
Nadmierne ŚLINIENIE SIĘ -> należy przerwać podawanie leku. 


Jak przechowywać Euphorbium?
Po prostu w półce, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

 

Na koniec… SPRAWDŹ TERMIN WAŻNOŚCI  i podziel się z nami jak Ty oceniasz ten lek?

Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.


Literatura: 

1. Glatthaar – Saalmüller, P. Fallier – Becker “Antiviral Action of Euphorbium Compositium and Its Components”, forsch Komplementärmed Klass Naturheilkd 2001, 8: 207-212.
2. Glatthaar – Saalmüller, M. Borner “Viren der oberen Atemwege warden gehemmt”, BM 2002, 4: 194-195.
3. Metelmann, B. Glatthaar-Saalmüller, „Antiviral Action of a Homeopathic Medication“, Biomedical Therapy 2000; 1: 160-164.
4. Schmolz, M.Weiser “Influence of an antihomotoxic preparation upon the human immune system”, Biol Med 2001; 3: 132-135.
5. Schmolz, H. Heine “Homeopathic substances as used in antihomotoxic medicine modulate the synthesis of TGF-β in human blood cultures”, Biol Med 2001; 2: 61-65.
6. M.A. Menon-Miyake, P.H. Saldiva, G. Lorenzi-Filho, M.A. Ferreira, O. Butugan, R.C. Oliveira “Luffa operculata effects on the epithelium of frog palate: histological features”, Breaz J. Otorhinolaryngol., 2005, 71 (2), p. 132-13.

No Comments

Post A Comment